Geschiedenis

Polyurethaan is een uitvinding van de jaren ’30 van Professor Dr. Otto Bayer (1902-1982). Er zijn verschillende soorten polyurethaan die er allemaal anders uitzien en anders aanvoelen. Het wordt in een brede waaier aan producten gebruikt, van beschermlagen en kleefmiddelen tot schoenzolen, matrassen en isolatieschuim. Maar de chemische basis van elk type is eigenlijk hetzelfde.  

Polyurethaan dook pas echt overal op tijdens W.O.II. Toen werd het gebruikt als een vervangmiddel voor rubber, een stof die toen duur was en moeilijk te verkrijgen. Tijdens de oorlog werden andere toepassingen ontwikkeld die voornamelijk betrekking hadden op verschillende soorten beschermlagen gaande van vliegtuigafwerkingen tot beschermende kledij.

Tegen de jaren ’50 werd polyurethaan gebruikt in kleefmiddelen, elastomeren en stijf schuim in de tweede helft van dat decennium, als flexibele schuimvulling voor meubelsdie veel weg hebben van de vullingen die we vandaag de dag gebruiken.

De daaropvolgende decennia kenden veel ontwikkelingen en tegenwoordig zijn we omringd door polyurethaan toepassingen in elk onderdeel van ons dagelijks leven.Veel mensen zijn niet zo bekend met polyurethaan als product omdat het vaak ‘verborgen’ zit achter bekleding of oppervlakken die uit andere materialen zijn vervaardigd. Toch is het moeilijk om een leven voor te stellen zonder polyurethaan.

Klik hier voor een tijdlijn van de ontwikkeling van polyurethaan.